End of college life


അങ്ങനെ  ദേ നാല് വര്‍ഷം തീര്‍ന്നു. കോളേജ് തീരുന്നതിനു ഒരു ഒന്ന് രണ്ടു മാസം മുന്നേ വരെ “ദൈവമേ, ഈ ക്ലാസ്സ്‌ ഒക്കെ തീര്‍ന്ന്‍ കിട്ടണേ. ” എന്നാണ് പ്രാര്‍തിച്ചത്. എന്നെ മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. അവസാന വര്‍ഷ ക്ലാസുകള്‍ മഹാ ബോര്‍ ആയിരുന്നു. കോളേജ് കഴിഞ്ഞു, ഇനി എന്തും വിളിച്ചു പറയാം എന്നുള്ള അഹങ്കാരം കൊണ്ട് പറയുന്നതല്ല. സത്യമാണ്.! ഇത് എന്‍റെ മാത്രം കാഴ്ചപാട് ആയിരിക്കാം.

അപ്പോ കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. വേറൊന്നുമല്ല. കോളേജ് അവസാനികാറായി എന്നുള്ള ആ സത്യം തലയില്‍ കയറിയത് മുതല്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിപ്പ് ഉറയ്ക്കുന്നില്ല. “ഒന്നൂടെ ക്ലാസ്സ്‌ ടൂര്‍ പോവാം, ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ചെയ്ത് ഫോള്ളിയില്‍  പോയി വെയിലത്ത്‌ ഇരുന്നു തിരമാലകള്‍ എണ്ണാം, കാന്‍റീന്‍’ല്‍ പോവാം.. ” ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ക്ലാസ്സ്‌ ഒഴികെ ബാകി എവിടെ വേണെമെങ്കിലും പോവാമെന്ന്!
അല്ല, ഈ പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വല്ല ജോലിയും കിട്ടുമോ എന്നുള്ള വേവലാധി
വേറെയുണ്ട്. പക്ഷെ അത് തല്‍കാലം ഇവിടെ പറയാന്‍ ഞാന്‍ ഉധേഷികുന്നില്ല.
അവസാനത്തെ രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം എത്തിയപ്പോ പിന്നെ എല്ലാരോടും,” വിളിക്കണേ, മെസ്സേജ് ചെയ്യണേ, Facebookല്‍ കാണാലോ അല്ലെ,  ” ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയി സ്ഥിരം പല്ലവി. അന്നൊക്കെ “ഇതിലിപ്പോ എന്താ ഇത്ര വിഷമം. ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും എല്ലാര്‍ക്കും മെസ്സേജ് അയക്കാലോ, ” എന്ന് വിചാരിച്ചു! ഇപ്പോഴല്ലേ ക്ലാസ്സിലെ 70 പേര്‍ക്കും മെസ്സേജ് അയകുന്നതിന്റെ വിഷമം അറിയുന്നത്! എന്നാലും ഞാന്‍ അയകുനുണ്ട് കേട്ടോ!!
Farewell day ക്ക് എന്താണെന്ന് അറിയില്ല , പലര്‍ക്കും ഒരു വികാരവും ഇല്ലായിരുന്നു. Lecturers എല്ലാരും ഞങ്ങളുടെ കുറ്റവും കുറവും, കൂടെ ഇത്തിരി പൊക്കിയും പറയുന്നത് കേട്ട് എല്ലാരും ചിരിച്ചു. ആരും കരഞ്ഞില്ല.. ഏതായാലും നന്നായി. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വിട പറയുന്നത് അല്ലെ നല്ലത്? എന്ന് വെച്ച വിട പറയല്‍ ദിവസം ആയിട്ട് കരുതുനില്ല.. ഇനിയും എല്ലാരെയും കാണും. Follyയും Sea View  പാര്‍ക്കും ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ, ചെന്നിരുന്നു രണ്ടു വാക്ക് പറയാന്‍,  പിന്നെ കൊറേ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍!
എന്‍റെ classmatesനു  വേണ്ടി ഒരു കുറിപ്പ് ” ഈ സൗഹൃദം ഇവിടെ തീര്‍ന്നു എന്ന് വിചാരിക്കരുത്. ഓരോ Get -Together  ഒക്കെ വെക്കുമ്പോള്‍ വന്നേക്കണേ! ഇനി വരാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍ ഒരു Get -Together അവിടെ വെക്ക്, ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തികോളാം!!”
Indu Prakash

A little something


I don’t know what, but something is bothering me these days.

May be it has something to do with college. My college life has officially ended. I just have to go there for one more day and That’s it. I keep telling myself that i’ll see all my classmates again. But now i’m not so sure. Most of my classmates are hostelers. So planning a get together and expecting everyone there, seems impossible. There’s always the internet. But its never the same. 😦 I still have hope. We’ll figure something out. The plan to visit everyone’s houses still stands 🙂 This can’t be the end. To all my classmates, keep in touch.

By the way, its raining here. And I don’t like rain unless I got nothing to do, and can curl up in the bed all day! 😛

Indu Prakash

Life as I know it


Its very sad that my college life is almost over. Its kinda odd that I wanted my college life to end sooner because of all the boring classes, but now even that boring classes are acceptable.

I missed out on all the fun in class. Missed the tour.[I’ve never missed a tour in my life! Its even surprising to me that I couldn’t convince my dad! May be I should try being a little more responsible!]

I haven’t even talked to all the students in my class yet! Yes, Facebook plays a huge role, helping me overcome this problem, But still I should have been inseparable with these people.  Seems like the four year was not enough for me.

Its the end of Life As I Know It . All I did these past years was study[Well I didn’t exactly study, but still..!]

Its time to enter the real world, the cruel world.

On my way to becoming a responsible adult! 🙂

Project reviews to campus interviews,

Nicknames to last bench games,
Cultural rehearsals to love proposals,
Short term crushes to classroom blushes,

Everything is fresh in our mind,
Wish life could just rewind,
Lets laugh, play and rejoice,
Once again become college guys,

Chatting and laughing. We all were in elation,
Till the painful moment of separation,
When it was time to part,
We returned with a heavy heart,

Today life is full of commitments,
And too many worries,
But those cherished moments,
will leave forever in our memories.”

Yeyyyy!! Its Sunday


Its Sunday.. My favorite day of the week.

Why??

  • Because its a holiday for the whole family[Love it 🙂 ]
  • Its the only day I read newspapers! [Can’t blame me, I’m a busy gal during weekdays!]
  • Tv’s never switched off on Sundays . We turn that room into the dining hall! [And I like it!]
  • Sleep.. Sleep.. Sleep!! [Its the day to make up for all the lost sleep of the week]
  • A day for my pets. I take them for a long walk. [Love ’em!]

The only downside to sunday is that tomorrow is monday. Back to college. 😦

Oru infosys kadhana kadha!!


കോളേജില്‍ infosys വരുന്നു പോലും. സന്തോഷിക്കേണ്ട കാര്യമാ.! പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ.. suppli’കള്‍  കൊണ്ട്  നില്‍ക്കാനും ഇരിക്കാനും വയ്യ..
എങ്ങനെയെങ്കിലും revaluation കൊടുത്തു ഒഴിവാക്കാന്‍ നോക്കുമ്പോ ദേ പിന്നെയും കയറി വരുന്നു കൊറേ എണ്ണം..!
വിളിക്കാതെ വരുന്ന അതിഥികള്‍.!
കുസാറ്റ് ‘നു ഞാന്‍ കൊറേ പണം അയച്ചുകൊടുക്കുനുണ്ട്.. suppli’ക്കും revaluation ‘ഉം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാണ് അയക്കുന്നത്. ഒരു വിധത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കൈകൂലി.!
ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ.. സപ്പ്ളി ഉള്ളത് നല്ലതല്ലേ?  ഒരു challenge !? എഞ്ചിനീയര്‍ ആയാല്‍ ഒരു suppli എങ്കിലും വേണം എന്നാണു എന്‍റെ അഭിപ്രായം. ഒന്നല്ല..ഇനി ഒന്നില്‍ കൂടി പോയാല്‍ തന്നെ എന്താ?? എഴുതി എടുക്കാവുന്നതല്ലേ ഉള്ളു..അല്ലെ?
പഠിച്ചു , എഴുതി, ജയിച്ചു.. ഇതിലിപ്പോ എന്താ വല്ല്യ  കാര്യം..
“Success is going from failure to failure without loss of enthusiasm.”
എന്നാണല്ലോ..!
Winston Churchill പറഞ്ഞതാ..
തോല്‍വി സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാതെ പൊരുതി ജയിച്ച ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു വിലയും ഇല്ലേ?!
ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ വായിച്ചു ആര്‍ക്കും എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത്.
ഇതെല്ലാം എന്‍റെ സങ്കടം കൊണ്ട് എഴുതുന്നതാ..
So, don’t take anything written in this post seriously.!

Letter from an old friend


 

First I was dying to finish my high school and start college.

And then I was dying to finish college and start working.

Then I was dying to marry and have children.

And then I was dying for my children to grow old enough so I could go back to work.

But then I was dying to retire.

And now I’m dying.

and suddenly I realized I forgot to live.

Please don’t let this happen to you. Appreciate your current situation and enjoy each day.

Old Friend

Clueless


നാലു വര്‍ഷത്തിനു  മുന്‍പ് :
+2 കഴിഞ്ഞു. സ്കൂള്‍ ജീവിതം അടിച്ചുപൊളിച്ചു  മതിയായില്ല . അതിനു  മുന്നേ  എല്ലാം  തീര്‍ന്നു  . ഇനിയെന്ത്  ചെയ്യുംന്ന്‍ ഒരു ഐഡിയയും ഇല്ല  .
മക്കളെ  ഡോക്ടറും  engineer’ഉം ആക്കുന്നത് ഒരു  ട്രെന്‍ഡ്  ആയിരുന്നല്ലോ . ഏട്ടന്‍  എഞ്ചിനീയര്‍ . അനിയത്തി  ഡോക്ടര്‍ . ആഹ ..! പറയാന്‍  തന്നെ  എന്തൊരു  അഭിമാനം ..!
എതായാലും  എനിക്ക്  ഒരു  ഐഡിയ  ഇല്ലാത്തോണ്ട്  ഞാനും  തീരുമാനിച്ചു – ഡോക്ടര്‍  or എഞ്ചിനീയര്‍ .
Entrance എഴുതണം  . അതിന്‍റെ  ഇടയില്‍   ഒരു  തീരുമാനം  എടുക്കാം . ഡോക്ടര്‍   ആയാല്‍  കൊറേ  മരുന്നിന്‍റെ  പേരൊക്കെ  ഓര്‍ത്ത്  വെക്കണ്ടേ . അതൊന്നും  വേണ്ട .
എഞ്ചിനീയറിംഗ്  എന്താന്ന്‍ പോലും  അറീല . എന്നാ  പിന്നെ  അറിയാത്ത  കാര്യം  പഠിക്കാം .!
അങ്ങനെ  എങ്ങിനീരിങ്ങിനു  ചേര്‍ന്നു  . ആദ്യമൊക്കെ  ഭയങ്കര  രസമായിരുന്നു  കേട്ടോ ..കൊറേ  പുതിയ  പുതിയ  കാര്യങ്ങള്‍  പഠിച്ചു . പിന്നെ  അല്ലെ  exam  , assignment  , lab  , project ..! ഹോ  എന്തൊക്കെയ ..!
കുറച്ച  നല്ല  കാര്യങ്ങളും  ഇതിന്‍റെ ഇടയില്‍   നടക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ ..കൊറേ  ഫ്രെണ്ട്സിനെ   കിട്ടി . പിന്നെ  കോളേജ്  വിട്ട  വീട്ടില്‍  വന്നാല്‍  google talk ല്‍ കൊറേ  friends  ഓണ്‍ലൈന്‍  ഉണ്ടാവും ..പിന്നെ orkut.[അപ്പൊ  facebook boring ആയിരുന്നു  ട്ടോ .!]
പിന്നെ  college fest! ഒരുങ്ങി  കെട്ടി  പോവാന്‍  ഇതിലും  നല്ല അവസരം  വേറെ  കിട്ടാനുണ്ടോ .!
ഇങ്ങനെ അടിച്ചുപോളിച്ചും  ടെന്‍ഷന്‍  അടിച്ചും  ഒക്കെ  ഇപ്പൊ  നാല്  വര്‍ഷം  തീരാറായി .
ഇപ്പോഴും  engineering എന്താണെന്ന  ഒരു  clue ഇല്ല .
പിന്നെ  engineer ആയാല്‍  എന്താ  ചെയ്യണ്ടതെന്നും ഒരു  പിടി  ഇല്ല ..
അന്നത്തെ  പോലെ  തന്നെ  ഇന്നും  ഒരു  ചോദ്യമേ  ഉള്ളു ..
ഇനിയെന്ത് ??