Me, My Unlucky Dress and a Sleepy Interviewer!


Describe your first job interview:

The title describes it all! My very first and the only interview of my life so far happened a couple of months ago.

I wrote an online aptitude test. When I say online, i don’t mean sitting in-front of my PC, at my home and Googling the answers in the next tab! I had to go there to attend it. 😮

It was a 6 hour train ride. Reached there at 4am. Sat in the railway station for couple of hours and Off we went for the Test.

In the middle of these I realized that I don’t have the Hall Ticket! 😦 I was supposed to print it from a website. Do you know what the first thing I did was? I updated it on Facebook! 😉 Everyone told me that they never check the hall ticket, so I don’t have to worry. Well, the truth is I was never worried. 🙂

I was just too excited to care! I’m in a place far away from home, I just wanted to enjoy all the scenery. All the buses where either Green Or Red. 😮 That was new to me. All the buses in my town had a lot of colors on them. Easy to identify. 😉

Okay, Back to the topic. Reached the college where the test was. There was not much shops around, and all of it was closed since it was like 8.30am. The watch man let me in, after some soft-soap! 😉

I went in and told one of the volunteer that I didn’t have a hall ticket. He told me to take the print out if possible, or else they would provide another one after some time. 😮  I had a lot of time, so I decided to take the print.

There was a computer center in-front of the college. It was closed. So I called the number given on the board and the owner said he would open it in 5min.  Got the print. And went for the exam. The exam was timed, so I clicked on a lot of B’s and C’s and finished it!  😉 The result will be published at the end of the day.

Went to the Railway station to go back home. Reached home. Checked the result. My name was not there so I slept peacefully. Next day a friend called and told me that a new list was published with more names. Me and my friend was in it. and the interview was next day. 😀  It was already 10pm, so we decided to go in the early morning train.

That’s where my unlucky dress come in! It was a Salwar that I specially bought to wear on interviews!!

Got up early morning. Got on the train and started studying some books. After an hour or so, I shut the book and started looking out the windows.! Typical! 😉

The train was a little late that day. Somehow we managed to reach there on time. Filled up a form they gave me, and started waiting for the very first interview of my life to start.  Very Impatient.

I went in. The interviewer was at the end of a big room. Long walk, and finally reached there. The interviewer told me to take the seat. I did. I handed him the form I just filled which contains all the information about the projects, and seminars I’ve done. The first question as expected ‘Tell me about yourself.’ Then he started asking about the project and seminars. After a couple of minutes, I realized that he’s only half awake! Am I that boring?! 😮

I spoke a little loudly hoping that he would wake up!. Well it worked, He asked me to write a C Program, which I didn’t know. I should have let him sleep!

The ‘interview’ lasted only 6 or 7 minutes. 😮 I was rejected. But that was expected!

There you have it, my first interview and the story behind it. I did go for another recruitment, wearing the same dress. I was out in the aptitude test! See now, that’s why its unlucky! I’m never wearing that again.! At-least I can blame it on the dress for now!! 😉

– Indu Prakash

Advertisements

Feb 13th,2011 ,ഒരു sunday


ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വളരെ സംഭവബഹുലമായിരുന്നു .!

FEB 13th , 2011 , ഒരു sunday .
കഴിഞ്ഞ ദിവസം,  എടുത്ത കൊറേ photos വെളുപാന്കാലത്ത് തന്നെ അയച്ചു കൊടുത്തേക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് പിരിഞ്ഞത്. ആ ഒരു ആവേശത്തിന് രാവിലെ എണീറ്റ്‌ camera PC ‘ല്‍ connect ചെയ്തപ്പോ പാതി ജീവന്‍ പോയി.. Camera  ON ആവുന്നില്ല.  ചില്ലറ പോലും പെറുക്കി വെച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന pocket money  ഇത് repair ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി ചെലവാക്കേണ്ടി വരല്ലേ എന്ന്‍ പ്രാര്‍തികാന്‍ തുടങ്ങി.. ഞാന്‍ ഒരു നിരീശ്വര വിശ്വാസി ആയോണ്ടോ എന്തോ, ഒന്നും നടന്നില്ല.! പിന്നെ എല്ലാ ചത്ത electronics സാധനങ്ങളെയും ജീവന്‍ വെപ്പിക്കാനുള്ള  ഒരേയൊരു solution — തലങ്ങും വിലങ്ങും തല്ലുക..! എന്‍റെ camera ഉണര്‍ന്നു! ഒരു 10 -50 photo attach ചെയ്തു, അയച്ചു കൊടുത്തു.
ഇന്നാണ് GATE exam . ആ 1000Rs കൊടുത്തു form വാങ്ങിയതിനു, എന്നെ തന്നെ ശപികാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറെ ആയി.  ഒന്നും പഠിച്ചിട്ടില്ല… എന്താ പടിക്കണ്ടതെന്നും  അറീല. ഈ GATE Syllabus ഏഴയലത്ത് പോലും കണ്ട പരിചയം ഇല്ല.. നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പൊ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഒരു തെറ്റിധാരണ മാറാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ പറയാം: ഇന്ന് രാവിലെ എന്താ ചെയ്തതെന്ന്‍ പോലും ഓര്‍മ നില്‍കാറില്ല എനിക്ക്.. ആ ഞാന്‍ ഈ നാല് കൊല്ലം പഠിച്ചത് വെച്ച് ഒരു exam എഴുതുക എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു അതിമോഹം അല്ലെ??
ഇനിയാണ് കഥയുടെ തുടക്കം. GATE എഴുതാന്‍  ഒരു interest ‘ഉം ഇല്ല. എന്നാ പിന്നെ ഒരു half day വെറുതെ എന്തിനാ waste ചെയുന്നെ?? തെണ്ടാന്‍ ഇറങ്ങാം..!!
ഇന്ന് Nithin ‘ന്‍റെ വീട്ടില്‍ ആണ് lunch എന്ന് ഉറപിച്ചു.എന്‍റെ വീട്ടിലെ പണി ഒക്കെ ഒരു വിധം ഒപ്പിച്ചു രാവിലെ തന്നെ ഇറങ്ങി..town ‘ല്‍ prajil ‘ഉം,nelly‘ഉം ഉണ്ടാവും. ഞാന്‍ late ആവണ്ട എന്ന് വിചാരിച് ഓടി എത്തി. പറഞ്ഞ സമയം കഴിഞ്ഞു ഒരു 10min കഴിഞ്ഞാണ് എത്തിയത്..  അതും കഴിഞ്ഞു ഒരു 15min കഴിഞ്ഞപ്പോ prajil , പിന്നെയും ഒരു 15min കഴിഞ്ഞപ്പോ nelly എത്തി. നല്ല best ടീം അല്ലെ??
ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു nithin ‘ന്‍റെ വീട്ടില്‍ എത്തി. അവിടെ ചെന്നിരുന്ന്‍ nithin ‘ന്‍റെ അച്ഛന്റെ കത്തിയടി കേട്ടോണ്ടിരിക്കുമ്പോ സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല! എല്ലാരും exam ‘ന്‍റെ കാര്യം മറന്നു കാണും.. എന്നാ Exam  മുക്കാം!! ഇങ്ങനെ സന്തോഷം ഉള്ളിലോതിക്കി ഇരികുമ്പോ ആണ് aunty വന്നു  ചോദികുന്നത് “ഇവിടെ ആര്‍ക്കോ എക്സാം എഴുതണം’ന്നു പറഞ്ഞല്ലോ?” എന്‍റെ  എല്ലാ plan ‘ഉം തകര്‍ന്നു!
“ഞാന്‍ എഴുതുനില്ല”
“ഞാന്‍ ഒന്നും പഠിച്ചില്ല “
“Toss ഇട്ടു നോക്കാം”
“നമുക്ക് സിനിമ കാണാന്‍ പോവാം “
ഇതൊക്കെ മാറി മാറി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു നോക്കി.. പ്രജില്‍ എന്നെ support ചെയ്തു.. ബാകി എല്ലാരും എഴുതി  നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞു .അങ്ങനെ അവിടുന്ന്‍ lunch കഴിച്ചു ഇറങ്ങി. എനിക്ക് kannur Chinmaya Arts and Science കോളേജില്‍ ആണ് centre . എപ്പോഴും തുരുതുരാ ഉണ്ടാവുന്ന കണ്ണൂര്‍ ബസ്‌ ഇപ്പൊ കാണാനില്ല.. അവിടുന്നും ആകെ ഒരു confusion . പോണോ വേണ്ടയോ?? ബസ്‌ വന്നു. കയറി. 2 മണിക്ക് chala എത്തി.  അവിടുന്ന്‍ ഒരു അര കിലോമീറ്റര്‍ നടന്നു കോളേജ്’ല്‍ ഒരു 2 .20  ആയപ്പോ എത്തി. എന്നെ കൊണ്ടാക്കാന്‍ എല്ലാരും ഈ കുന്നു കയറി’ട്ടോ! എന്നിട്ട് അവര്‍ സിനിമയ്ക്ക്‌ പോയി. exam hall  ആണെങ്കില്‍ നടന്നിട്ടും നടന്നിട്ടും എത്താത്ത ഒരിടത്ത്‌. കയറി ഇരുന്നു കറക്കി കുത്തല്‍ തുടങ്ങി. ഒരു 1hr കൊണ്ട് കറക്കി കുത്തി.. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?? പിന്നെ അവിടെ കെടുന്നു , ഞാന്‍ കറുപിച്ച bubbles ‘ല്‍  നിന്ന് ഓരോ shapes കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. ഒരു കാര്‍ ആയിട്ടും, തുമ്പിക്കൈ നീട്ടി നില്‍കുന്ന ആന ആയിട്ടും , തിരിച്ചു വച്ചപ്പോ giraffe ആയിട്ടും ഒക്കെ തോന്നി..ഇതിനായിരിക്കും നക്ഷത്രം എണ്ണുക എന്ന് പറയുന്നത്. ഇനിയും കെടക്കുന്നു 1hr ! അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞു കയറിയ എന്‍റെ അവസ്ത ഇങ്ങനെ, അപ്പൊ ബാകി ഉള്ളവരുടെയോ? 

എങ്ങനെയൊക്കെയോ സമയം കഴിഞ്ഞു കിട്ടി. ഇറങ്ങി നടന്നു. എല്ലാരോടും chala ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ എത്തിക്കോ, ഞാന്‍ ഇപ്പൊ നടന്നു വരാംന്നു പറഞ്ഞു. ഒരു ആള്‍കൂട്ടത്തിന്റെ ഇടയില്‍ ഞാനും നടന്നു.. എപ്പോഴോ ഞാന്‍ മുന്നില്‍ എത്തി. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോ ആണ് മനസ്സിലായത്‌.. വഴി തെറ്റി.! നോകുമ്പോ മുന്നില്‍ ഒരു ചെക്കനും കൂടെ സംശയത്തോട്‌ കൂടെ നടക്കുന്നു.. അവന്‍ എല്ലാരോടും “ഇതിലെ പോയാല്‍ ഹൈവേ എത്തില്ലെന്നു ” ചോദികുന്നുണ്ട്.. എല്ലാരും “ആ എത്തും എത്തും ” എന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.  “Chala എത്തില്ലേ?” എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴ പറഞ്ഞത് “ചാള എത്തില്ല.. അത് കോളേജ്’ന്നും വേറെ വഴിയാ, ഇത് ചൊവ്വ എത്തുംന്നു പറഞ്ഞു “
ചൊവ്വയില്‍ എതികൊലാന്‍ എല്ലാരോടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ ഒരു ഓട്ടോ കിട്ടി. പിന്നെ തലശ്ശേരിലേക്ക്.. ഇന്നലെ Sea view park ‘ല്‍ കയറി ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തപ്പോ അവരുടെ വക ശകാരം ഉണ്ടാര്‍ന്നു  “ഇവര്‍ എന്നും ഇവിടെ തന്നെ ആണല്ലോ!”   അതോണ്ട ഇന്ന് അവിടെക്കില്ല..പകരം  RFC ‘ല്‍ കയറി. അത് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക്..

Moving On


I still remember everything,

Like it was just yesterday

It was a warm summer evening,

I saw you walking towards me

And my whole world stopped

You had me since the first hello.

 

I knew my Life would never be the same again

I felt like a princess and you were the prince

You were the one, and I knew it well

Life was beautiful because of you

 

Walking in the rain

Conversations that never end

You even told me that you loved me

And promised that you would stand by me forever

 

I planned out our future

I even day-dreamed,

Walking down the aisle

In a beautiful white gown

 

But that day, turned everything around

I heard you talking to your friends about me

You were telling them sick things and

How it I was the easiest of all his preys

Your words felt like knives piercing me

You were a wolf in a sheep’s clothing

I realized that you were just pretending

 

You saw me, and I could see it

In your eyes that you were not sorry

But you came running after me apologizing

And how you were just joking around,

And I said ” How could you do this to me,

I thought I knew you,

Just leave me alone,

And don’t ever come into my life again”

 

I felt deserted

I never imagined we’d end like this

Darkness creeping into my life

As I realized that everything was gone

 

The girl in the mirror was betrayed,

and she cried herself to sleep

But then again, finding out now was easier

And I want you to know that I’m moving on.

Note: This is just a fragment of my imagination, and any resemblance to actual events or persons living or dead is purely coincidental.

Chumma Oru Katha


ഈ കഥയിലെ നായകനും  നായികയും നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ മനുഷ്യന്മാര്‍ അല്ല. എന്റെ വീട്ടിലെ കോഴികളുടെ  കഥയാണിത്. എല്ലാരേയും വഴിയെ പരിചയപെടാം.

നായകന്‍

പേര്‍  കണ്ണന്‍ . ആള്‍ സുന്ദരന്‍ അല്ലെ? അവന്റെ പേര്‍ കണ്ണന്‍ എന്നിടാന്‍ കാരണം ഉണ്ട് . ആരുടേയും കണ്ണ്‍ കുത്തി പൊട്ടിക്കും എന്ന അഹംഭാവം  അവന് ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്.

നായിക

ഈ കഥയില്‍ നായിക ഒന്നല്ല. രണ്ടാണേ.. കറുമ്പിയും കുഞ്ഞുവും.

ഈ രണ്ട് പേരെയും കണ്ണന്‍ ഒരു പോലെയാ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. അതെങ്ങനെ ആണെന്ന്‍ അവനോടെ ചോദിക്കണം. കറുമ്പിക്കും കുഞ്ഞുനും തമ്മില്‍ ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല.. എന്നാലും ഇടയ്ക്ക് കുഞ്ഞുന് ഇത്തിരി കുശുംബ് വരുമ്പോ കറുമ്പിനെ കൊത്തും.

വില്ലന്‍

ഏതൊരു കഥയ്ക്കും ഒരു വില്ലന്‍ ഉണ്ടാവുമല്ലോ. ഇവിടെയും ഉണ്ടൊരു വില്ലന്‍. പേര് അച്ചു .  അവന് ചേരാത്ത  പേരല്ലേ..? ഏതായാലും സ്വഭാവം നോകീട്ടല്ലല്ലോ പേരിടുന്നത്.

കറുമ്പി’യും കുഞ്ഞു’വും എപ്പോഴും കണ്ണന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോ അവന്  സങ്കടം വരും. പിന്നെ അത് ദേഷ്യമായി.

കണ്ണനോട് ഉള്ള ദേഷ്യം കാരണം അച്ചു ഒരു ദിവസം ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.കണ്ണനെ തട്ടുക. കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം എത്തി. എല്ലാം ഒത്തുവന്നപ്പോ അച്ചു ചീറി പാഞ് കണ്ണന്റെ  അടുത്ത് എത്തി.

എല്ലാ സിനിമയിലും കാണുന്ന പോലെ കുറെ dialogues. എല്ലാം കഴിഞ് കടുത്ത പോര്.

ഇവിടെ ആണ് കഥയില്‍ ഒരു twist. വീട്ടുകാരുടെ  entry. ഒരു വീട്ടില്‍ രണ്ട് പൂവന്മാര്‍ ഒത്തു പോവില്ല എന്നാ സത്യം ഞങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി . ഒരു solution മാത്രേ ഉള്ളു. ഒന്നിനെ വില്‍ക്കുക.. പക്ഷെ ആരെ??

ആലോചിച് ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു. ആരെ ആദ്യം പിടിക്കാന്‍ കിട്ടുന്നുവോ അതിനെ..  ഒരു പൂവന്‍ കോഴിയെ വില്‍ക്കാനുണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത അപ്പോഴേക്കും പാറക്കെട്ട് ദേശം മുഴുവനും അറിഞ്ഞു. ആള്‍ക്കാരും എത്തി തുടങ്ങി. ആ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു പൂവന്‍ കോഴിയെ വളര്‍ത്താന്‍ വേണം പോലും. ഇത് വരെ വന്നവര്‍ക്ക് കറി വെച്ച് ശാപിടാന്‍  ആണെന്ന്‍ പറയണ്ടല്ലോ അല്ലെ.. അയാള്‍ക്ക് കൊറേ പെടക്കൊഴി ഉണ്ടെന്നും ഒരു നല്ല പൂവന്‍ കോഴിയെ വേണമെന്നും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അയാള്‍ക്ക്  കോഴിയെ കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

അവിടെയാണ് എന്‍റെ entry. ഞാന്‍ ഇറങ്ങി. കോഴിയെ പിടിക്കാന്‍. ആദ്യം കിട്ടിയത് അചൂനെ . അതെ നമ്മുടെ വില്ലന്‍. അവന്‍റെ ഒരു ഭാഗ്യം.  ഒന്നും രണ്ടും അല്ല. പത്തിരുപത് പെടകൊഴിടെ ഇടയിലേക്കാ അവന് പോകുന്നെ.. ഇനി അവിടെ അവന് വില്ലന്‍ ആവണ്ടല്ലോ..

അവനിപ്പോഴും അവിടെ സുഖം ആയിട്ട് കഴിയിനുണ്ടാവും. ഇവിടെ ഏതായാലും ബാക്കി എല്ലാര്‍ക്കും സുഖം…

Popularity: 4% [?]